1945-1999
Po
wojnie, w kraju totalnie zniszczonym gospodarczo i kulturalnie życie
sportowe odradza się z trudem. Państwo organizuje się od podstaw.
Powstają szkoły, zakłady pracy , biblioteki, rodzi się sport.
We
Lwówku pod koniec 1946 roku Seweryn Nowak, Edward Jankowski, Leonard
Szulc, Gracjan Stachowiak, Jerzy Kubiński i wielu innych organizują
Klub Sportowy, który przyjmuje na krótko nazwę ,Junak, a następnie
,Start,. Entuzjazm i optymizm, jaki zapanował w kraju przeniósł się
także na działalność sportową. We Lwówku postanowiono powołać drugi
klub ,,Gwardię,, pod patronatem M.O, który jednak po niedługim czasie
połączył się ze ,,Startem,,.
W
1947 roku Start Lwówek wchodzi w struktury organizacyjne ludowych
klubów sportowych. Klub od początku powstania był piłkarskim, tylko
okazyjnie organizowano rozgrywki w tenisie stołowym, warcabach i
szachach.
Finanse płynęły obywateli miasta , wśród nich wymienieni założyciele Startu.
Szybko
rosły potrzeby klubu i okazało się że sponsorowanie działalności
sportowej przez osoby prywatne jest niewystarczające. Wówczas na długie
lata włączyła się z duża pomocą Gminna Spółdzielnia Samopomoc Chłopska
we Lwówku.
W
latach 1945 - 1948 organizacja życia sportowego na poziomie Okręgowego
Związku Piłki Nożnej była jeszcze w powijakach, dlatego też działalność
sportowa ,,Startu,, ograniczała się do udziału w licznych turniejach we
Lwówku i sąsiadujących miejscowościach. Starsza generacja mieszkańców
do dzisiaj pamięta turnieje z udziałem Sokoła Pniewy, Błękitnych
Wronki, i Gromu Wolsztyn. Wieści że we Lwówku działa prężnie sekcja
piłki nożnej dotarła też do Poznania. W rezultacie na początku lat
pięćdziesiątych do Lwówka zawitała słynna Warta Poznań. Piłkarze
poznańscy goszczeni byli w domu p.p. Przewoźnych na ul. Pniewskiej u
rodziców długoletniego później, a obecnie honorowego Prezesa Zdzisława
Przewoźnego.
Na
początku lat pięćdziesiątych zespół zostaje zgłoszony do rozgrywek
klasy ''C'' i zaczyna uczestniczyć w regularnych zawodach
organizowanych przez OZPN. Pierwszym trenerem drużyny jest Marian
Szałek., a jedenastka ze Lwówka w kolejnych sezonach zajmowała środkowe
miejsca w tabeli zdobywając niezbędne doświadczenie w walce o
mistrzowskie punkty.
W
roku 1961 LZS Lwówek zanotował pierwszy sportowy sukces. Drużyna
awansowała do ''B'' klasy pozostawiając w pokonanym polu takie drużyny
Polonię Nowy Tomyśl, Patrię Buk, Promień Opalenica czy Obrę Zbąszyń. Z
ciekawszych wyników należy zanotować ,hokejowe, zwycięstwo nad Koroną
Bukowiec 11:0 czy nad Strzyżewem 8:3. Trzon zespołu stanowili wówczas
bramkostrzelny Marian Gorzelańczyk, F.Gmerek, T.Malak, T.Gorzelańczyk,
J.Łuczak , F.Mucha , J. Deptała, A.Mroczkiewicz, B.Kliszewski i J.Paszke
Zarząd
klubu traktuje bardzo poważnie awans zespołu zatrudniając nowego
trenera Jana Mielcarskiego. I słusznie, gdyż przeciwnicy są renomowani,
a mecze z nimi rozgrywane wymagają najwyższego zaangażowania piłkarzy
ze Lwówka. W tych pierwszych zmaganiach na poziomie ''B'' klasy w
sezonie 1961/1962 Lwówek zanotował kilka wartościowych sukcesów między
innymi wygrał z awansującym do klasy ''A'' Sanem Poznań 1:0, dwukrotnie
pokonał trzeci zespół Olimpii Poznań, zremisował w Poznaniu z Admirą
2:2 oraz rozgromił Concordię Murowaną Goślina 4:1. Na koniec rozgrywek
zespół zajął 4 miejsce zdobywając w 16 meczach 18 punktów (8 wygranych,
2 remisy), co było niewątpliwie sukcesem tej młodej i niedoświadczonej
drużyny. Niekwestionowanym liderem był Marian Gorzelańczyk, który
zdobył 16 bramek na 37 strzelonych przez drużynę. W sierpniu 1962 roku
w wyniku uchwały Zarządu klub przyjmuje nazwę LKS Pogoń i pozostaje jej
wierny aż do dnia dzisiejszego. Sportowo drużyna ze Lwówka powtarza
rezultat z poprzedniego sezonu i w klasyfikacji końcowej zajmuje
czwarte miejsce w tabeli (18 gier, 21 pkt. Bramki 42:38). Najwięcej
bramek strzelali Marian Gorzelańczyk 10, oraz Jarosław Łuczak i Bogdan
Gularek po 8.
W
roku 1963 funkcję prezesa klubu obejmuje Zdzisław Przewoźny. To jeden z
najbardziej oddanych działaczy i zasłużonych działaczy ''Pogoni''
Lwówek , który dzierżył ster w klubie nieprzerwanie przez 28 lat.
W 1965 roku trenerem zespołu ze Lwówka został Marian Rogowski pod jego kierownictwem drużyna awansuje do klasy ''A'' Oto tabela:
|
Pogoń
Lwówek
|
14 22
38:18
|
|
Lech III Poznań
|
14 21
42:17
|
|
San Poznań
|
14 20
28:21
|
|
Unia
Sieraków
|
14 15
31:28
|
|
Polonia Nowy
Tomyśl
|
14 13
26:23
|
|
Promień
Opalenica
|
14 13
22:23
|
|
Przemysław
Poznań
|
14 6
16:40
|
|
LZS Posadowo
wycofało się z rozgrywek
|
Pogoń Lwówek 14 22 38:18
Lech III Poznań 14 21 42:17
San Poznań 14 20 28:21
Unia Sieraków 14 15 31:28
Polonia Nowy Tomyśl 14 13 26:23
Promień Opalenica 14 13 22:23
Przemysław Poznań 14 6 16:40
LZS Posadowo wycofało się z rozgrywek
Jak
wynika z tabeli walka o awans odbywała się do ostatniej rundy. 5
czerwca 1966 roku w Opalenicy przy wypełnionym stadionie Pogoń po
bardzo dobrej grze pokonała miejscowy Promień 3:0 uzyskując upragniony
awans. Łupem bramkowym podzieliło się 8 zawodników, z których
niezawodny Marian Gorzelańczyk i Eugeniusz Naculak zdobyli najwięcej po
10 goli, a Czesław Dłużewski i Franciszek Gmerek po 5.
W
tym roku Pogoń Lwówek odniosła jeszcze jeden sukces awansując do finału
wojewódzkiego Pucharu Polski. Dopiero porażka z Górnikiem Konin 1:4
przerwała pucharową przygodę ambitnych piłkarzy ze Lwówka.
Rok 1966 to niewątpliwie apogeum sukcesów piłkarzy Pogoni. Nikt nie spodziewał się, że następne lata przyniosą tyle niepowodzeń.
Po
rocznym pobycie w klasie ''A'' zespół zostaje zdegradowany do klasy
niższej, odtąd trwa ponad 20 letnia kwarantanna w czasie której
lwóweccy piłkarze nie potrafią odnieść znaczącego sukcesu sportowego. W
latach siedemdziesiątych awansują jeszcze do klasy ''A'' , żeby po
rocznym pobycie ponownie doznać goryczy porażki i spadku do klasy ''B''
W
latach osiemdziesiątych po przegranym awansie do klasy ''A'' Pogoń
sięga dna - wycofuje się z rozgrywek. Po roku musi zaczynać grę w
klasie ''C'', szybko jednak awansuje do ''B'' klasy.
W
1991 roku następuje kolejna zmiana w fotelu prezesa Pogoni Lwówek, po
wieloletnim prezesie Zdzisławem Przewoźnym kierownictwo klubu obejmuje
Michał Mroczkiewicz. Pasjonat sportu, kibic Pogoni, świetny organizator
będzie miał zaszczyt kierować klubem w roku jego jubileuszu, on też
zapewne wprowadzi klub w nowe tysiąclecie.
Przełomowym
w historii klubu okazał się rok 1992, kiedy to po rezygnacji w
rozgrywkach ''LKS Budowlanych'' Nowy Tomyśl LKS Pogoń Lwówek przejmuje
sekcję piłki nożnej nowotomyślan i za zgodą OZPN występuje w
rozgrywkach klasy makroregionalnej.
Wprawdzie
piłkarze nie potrafili obronić pozycji w tej klasie i spadają do klasy
okręgowej, ale poczynione zmiany w strukturze zarządzania klubem, a
także zmiany w organizacji rozgrywek Poznańskiego OZPN sprawiają, że
klub zaczyna liczyć się w hierarchii najsilniejszych klubów piłkarskich
w województwie poznańskim.
W sezonie 1993/1994 Pogoń Lwówek bierze udział w rozgrywkach na szczeblu klasy okręgowej zajmując miejsce w środku tabeli.
W
dniu 21 stycznia 1994 roku na walnym Zebraniu Sprawozdawczo Wyborczym w
wyniku przeprowadzonego głosowania jednomyślnie postanowiono powołać do
życia Lwóweckie Towarzystwo Piłkarskie ''Pogoń'' Lwówek jako
kontynuatora działalności MLKS ''Pogoń'' Lwówek i Towarzystwa
Gimnastycznego ''Sokół''.
W
sezonie 1994/1995 i 1995/1996 LTP Pogoń Lwówek ogrywa się w klasie
okręgowej nabywając doświadczeń, które już niebawem będą procentowały
osiągnięciami sportowymi w historii klubu ze Lwówka.
W
czerwcu 1996 decyzją Rady makroregionu Północno - Zachodniego zostają
zlikwidowane rozgrywki w klasie makroregionalnej. W uzupełnieniu tych
zmian Poznański OZPN wprowadza w swoim okręgu rozgrywki na szczeblu IV
ligi. Do tej klasy zostaje włączony czołowy zespół klasy okręgowej
Pogoń Lwówek. Ten niespodziewany dla piłkarzy awans okazał się w pełni
uzasadniony. Przez cały cykl rozgrywek w sezonie 1996/1997 piłkarze
należą do czołowych drużyn uczestniczących w rozgrywkach IV ligi, a w
końcowej klasyfikacji zajmują wysokie trzecie miejsce.
Końcowa tabela IV ligi za sezon 1996/1997 przedstawiała się następująco:
Groclin - Dyskobolia Grodzisk 30 73 79:23
Olimpia -
Bolplast
30 72 82:25
Pogoń
Lwówek
30 55 61:38
Sokół
Pniewy
30 55 65:44
Patria
Buk
30 53 55:42
NKS
Niepruszewo
30 48 48:37
Warta
Śrem
30 43 54:50
Victoria
Września
30 40 44:47
Polonia Nowy
Tomyśl
30 37 37:42
Sparta
Szamotuły
30 36 51:67
Sparta
Oborniki
30 34 45:49
Polonia
Poznań
30 32 41:73
Tarnovia Tarnowo Podgórne 30 27 33:52
Kłos
Zaniemyśl
30 25 24:56
Mieszko
Gniezno
30 24 28:66
Lechia
Kostrzyn
30 20 28:64
W
czerwcu 1997 roku kolejna zmiana organizacji rozgrywek na szczeblu
makroregionalnym Decyzją Rady Makroregionu zostaje utworzona IV liga
makroregionalna w dwóch grupach: północnej i południowej. W tej
ostatniej udział biorą czołowe zespoły piłkarskie z OZPN Gorzów, Piły i
Poznania.
Pogoń
Lwówek zajmując trzecie miejsce w IV lidze Poznańskiego OZPN zapewniła
sobie ,z urzędu, prawo gry w nowo utworzonej IV lidze Makroregionalnej!
Ze
zrozumiałą obawą przystępowali zawodnicy ze Lwówka do nowych wyzwań,
jakie za sobą niosła IV liga Makroregionalna, bowiem przeciwnicy
musieli budzić szacunek. Olimpia Poznań, Warta Śrem, Orzeł Międzyrzecz
to przeciwnicy drużyny ze Lwówka. I znów sukces w tak doborowym
towarzystwie Pogoń zajmuje 8 miejsce a klasyfikacja za sezon 1997/1998
wygląda następująco:
Warta
Śrem
34 76 102:24
Orzeł Międzyrzecz 34 75 82:25
Huragan Pobiedziska 34 72 101:36
Olimpia Poznań 34 69 102:38
Patria
Buk
34 69 83:34
Polonia Środa 34 67 87:30
Sokół
Pniewy
34 62 78:42
Pogoń Lwówek 34 52 61:45
Celuloza Kostrzyn 34 51 62:44
Orzeł Biały Wałcz 34 47 61:56
Błękitni Dobiegniew 34 41 40:80
Sparta
Złotów
34 37 58:73
Fortuna Wieleń 34 35 40:61
Sokół Damasławek 34 30 46:91
Nielba Wągrowiec 34 35 35:77
Zamek Gołańcz 34 24 43:88
Polonia
Lipki
34 21 33:145
Szkoleniowcami
piłkarzy LTP Pogoni Lwówek byli wówczas Eugeniusz Samolczyk i Marek
Giese, a kadrę zespołu stanowili: M.Bakoś, B.Bimkiewicz, P.Białkowski,
N.Borowy, B.Cegielski, J.Czapracki, P.Fornalik, R.Jankowski,
M.Kaliński, A.Komin, J.Kosicki, A.Kubik, R.Michałowski, D.Oszmałek,
M.Przybysz, N.Radecki, M.Smolicz, T.Stankiewicz, S.Urbaniak, K.Walczyk,
M.Wojtysiak, M.Zaporowski, T.Zimny, W.Kamiński.
W
sezonie 1998/1999 następuje istny kontredans w obsadzie trenerskiej I -
go zespołu. Daniel Dyluś, Dariusz Wojtasiński, Jerzy Krzyżanowski
obejmują kolejno posady trenerskie we Lwówku.
Pogoń zajmuje w końcowej tabeli 12 miejsce, a ostateczna klasyfikacja za sezon 1998/1999 przedstawia się następująco:
Lubuszanin Drezdenko 34 87 68:15
Polonia Środa Wlkp 34 76 93:37
Huragan Pobiedziska 34 71 86:32
Orzeł
Biały
Wałcz
34 71 61:39
Olimpia Bolplast Poznań 34 58 52:40
Lech
II
Poznań
34 54 75:39
Celuloza Kostrzyn 34 54 55:39
Patria
Buk
34 53 61:56
Groclin Grodzisk Wlkp 34 53 57:44
Orzeł Sparta Międzyrzecz 34 52 55:67
Sparta
Oborniki
34 43 71:69
Pogoń Lwówek 34 38 54:64
Unia
Swarzędz
34 34 47:84
Czarni Browar Witnica 34 31 33:61
Luboński
KS
34 29 47:72
Polonia
Chodzież 34 25 46:86
Tak
więc jubileuszowy, 90 rok istnienia klubu ze Lwówka zastaje piłkarzy w
rozgrywkach IV ligi. Przed Pogonią nowe wyzwania, nowe cele. Klub
okrzepł organizacyjnie, posiada bardzo dobrą bazę szkoleniową. W
drużynie grają młodzi, perspektywiczni zawodnicy. Dużą uwagę przykłada
się do pracy z młodzieżą. W sezonie 1999/2000 Pogoń zgłosiła do
rozgrywek zgłosiła 2 drużyny.
Od 1987 roku przy miejscowej szkole podstawowej powstał Uczniowski Klub Sportowy UKS Lwówek.
Podbudowana
dzięki staraniu władz miasta nowa hala sportowa jest obiektem, który
może być przedmiotem zazdrości czołowych klubów piłkarskich w Polsce.
Zarząd klubu stawia sobie nowe zadania organizacyjne i sportowe.